Gastenboek

 

Toevallige ontmoeting, deel VIII
17 september 2008


Het is iets over half 6 wanneer de bel de komst van Dirkje aankondigt. ‘Kijk, daar is ze weer,’ zeg ik als ik de deur open en haar welkom heet met een kus. De 2 neuzen staan ook weer te dringen om haar welkom te heten met gespring, gesnuffel en gelik. Maar na een minuut houden ze het voor gezien en gaan verder om zich te kwijten aan hun taak van het bot verorberen. Ze ziet er wederom stralend uit. Het haar weer opgestoken, een bordeaux rode jurk tot net over de knie en met een diepe decolleté die haar borsten nog perfecter doen uitkomen. Ze draagt een eveneens bordeaux rode sjaal die aan 1 kant over haar rug hang en de andere over haar borsten ligt gedrapeerd. Daaronder een dikke zwarte panty met een motiefje en rode pumps om het geheel te completeren. En ook nu weer zeer delicaat, zorgvuldig en weinig opgemaakt. Terwijl ik haar kuste trakteerde ze mijn neus op een heerlijk, zacht, vrouwelijk en delicaat geurtje. Ook hier weer, net als alles aan Dirkje, niet over done, maar net genoeg. ‘Ik moet zeggen dat je er erg mooi uitziet.’
‘Dank je, ik heb mijn best voor je gedaan.’ We lopen naar binnen en nu is het mijn beurt om de neus van Dirkje te trakteren. ‘Ruikt erg lekker,’ zegt ze. ‘Ik had eerlijk gezegd niet verwacht dat je zou koken.’
‘Beoordeel een kok nimmer op zijn gebrek aan een koksmuts,’ is mijn antwoord, en we lachen beidden om mijn getaptheid. Ze wil de keuken in lopen om te kijken naar wat haar neus heeft opgepikt, maar ik dirigeer haar netjes naar de bank met de woorden, ‘verassing.’ ‘Wijntje?’
‘Ja, lekker,’ antwoord ze. Ik schenk voor ons beidden in en zetel me naast haar op de bank. ‘Hoe was jou week,’ vraag ik belangstellend. ‘Net zo druk als altijd. Veel papierwerk verstouwd en even zovele telefoontjes gepleegd. En jou week?’
‘Tot dinsdag in Brussel geweest, en vanaf donderdag in Veldhoven aan de arbeid.’
‘En wat moet je daar doen?’
‘Vindt je dat echt interessant om al dat technische gelul aan te horen?’
‘Ik vindt het interessant omdat het om jou gaat,’ brengt ze koket naar voren. En zo vertel ik haar in grove lijnen hoe een migratie in zijn werk gaat van het ene besturingssysteem naar het andere. Hoe de testfase zo’n beetje verloopt en in een later stadium de daadwerkelijk deployment plaats vindt. Ze lijkt me oprecht geïnteresseerd te zijn in mijn werkzaamheden en dat verwarmt me nog meer. De aantrekkingskracht helt langzaam over naar een ontluikende liefde voor dit heerlijke schepsel. ‘Ik duik even de keuken in voor het soepje,’ deel ik haar mede, en verdwijn in de keuken. De koppen soep worden 1 voor 1 in de magnetron gezet en verwarmt. ‘Ik hoop dat je van pittig houdt?’
‘Wel van pittig, maar niet van overdreven heet. Ik vindt het wel net zo prettig om iets meer te proeven dan alleen maar sambal, tabasco of pepers.’
‘Dan ben je bij mij aan het juiste adres,’ zeg ik, ‘want ik heb dezelfde smaak.’ De soep wordt gegeten en de kok krijgt zijn compliment met de zin, ‘lekker soepje hoor, smaakt prima.’
‘Dank je,’ is dan mijn verwachte antwoord. Na het nuttigen van de soep, keuvelen we nog wat alvorens ik weer de keuken in moet. Ik schep de nasi op haar bord, maar de ajam pedis, lelawar Bali en de sjaoer bontjes serveer ik in aparte schalen. Zo kan ze zelf kiezen wat haar het lekkerste lijkt, iets meer pakken van 1 van de gerechten en zelf haar hoeveelheid regelen van dat wat ze tot zich wil nemen. ‘Dit is ajam pedis, een redelijk pittig gerecht van kip. Dit is lelawar Bali, mild gekruid en van varken. Dit is sajoer bontjes, boontjes met sambal en tomaten en zit tussen het milde en pittig in. En dit zijn gebakken uitjes en seroendeng om eventueel over je gerechten te strooien.’
‘Zo, niet gering zeg. Hopelijk smaakt het zoals het eruit ziet en ruikt.’
‘Daar kom je maar op een manier achter meisje,’ nodig ik haar uit. Zoals het een vrouw betaamd, neemt ze van alles een klein beetje. Ik pas me aan en schep voor de verandering eens geen bord met een dikke kop erop. We spreken beidden de woorden,’smakelijk eten’, waarna het eetfestijn begint.

‘Waar heb je dit geleerd, zo goed koken? Heb je een cursus gevolgd bij een toko of iets van dien aard?
‘Nee, ik ben volledig autodidact in alles wat ik doe en kan. Ik heb nergens voor gestudeerd, geen diploma’s en geen cursussen gevolgd of wat dan ook.’
‘Maar je moet toch ergens een basiskennis vandaan halen? Je begint toch niet zomaar met wat vlees in de pan te wippen en lukraak met kruiden te strooien?’
‘Niet exact, maar daar komt het wel zo’n beetje op neer. Je moet eens weten wat er bij mij aan eten in de vuilnisbak is verdwenen omdat het weer eens mislukt was. Maar ik heb wel regelmatig gebruik gemaakt van kookboeken hoor. Eerst een keer maken volgens recept, en dan later in eigen variatie met eventueel andere kruiden en dergelijke. Doe ik nog steeds trouwens. Ik koop een pakje van de knorr, en doe het 1 maal volgens de verpakking en dan niet meer.’
‘Erg knap van je, want het smaakt verrukkelijk.’ Mijn ego groeit en mijn gedachten zeggen,’ punt voor Gerard.’

Wordt vervolgd



Home

Kunstenaar Henri Otten

Mijn Hyve