Gastenboek

 

Toevallige ontmoeting, deel VII
11 september 2008

We zijn weer terug in mijn huis en Excalibur mag in bad. Ik ervaar het een beetje als storend. Het past nu niet in het samenzijn zoals ik me dat had voorgesteld. Mocht Dirkje het als storend ervaren, dan geeft ze daar geen blijk van. Na een kleine 10 minuten is Excalibur redelijk schoon en mag hij in de tuin zichzelf laten drogen door de zon. Ik trek een wijntje open, en wij genieten verder van elkanders gezelschap. ‘Hoe oud ben jij eigenlijk,’ vraag ik haar. ‘37, en jij.’
‘43 lentes, want ik ben in de lente geboren.’
‘En wat is jou sterrenbeeld?’
‘Tweeling, met ascendant tweeling. Ik ben wat je noemt een gespleten persoon in het kwadraat. Mijn Castor en Pollux, hebben ieder ook weer hun eigen Casto en Pollux.’
‘Hmm, interessant,’ is haar antwoord. ‘Tweelingen met ascendant tweelingen maken vaak erg interessante personen.’
‘Je vleit me. Ik zou er bijna verlegen van worden.’
‘Ik zei vaak, en niet altijd,’ haalt ze me weer terug op aarde met een ondeugend lachje. Ik schiet gelijk in de verdediging en vraag haar naar haar sterrenbeeld. ‘Maagd met ascendant weegschaal.’
‘Je komt mij toch niet over als iemand die veel wikt en weegt,’ zeg ik half vragend.’Uiterlijke schijn is niet representatief voor het innerlijke, zoals het woord "schijn" al aangeeft. Maar het valt in mijn geval wel mee hoor. Ik kan wel goed over dingen nadenken en soms kan het even duren voordat ik inderdaad een besluit neem. Maar het echte eeuwig wikken en wegen van een weegschaal heb ik niet hoor.’ Ons gesprek gaat verder over sterrenbeelden en later maken we de sprong naar filosofie. Ze blijkt niet echt thuis te zijn in dat onderwerp, maar laat mij graag vertellen. Gebiologeerd luistert ze naar mijn verhalen en eigen gemaakte filosofieën. En voor we er erg in hebben is het alweer tegen zes uur. ‘Blijf je voor een hapje,’ vraag ik haar. Ik wil de tijd met haar graag rekken en zie haar niet graag weer naar huis gaan. ‘Ik kan even een chinees bestellen, die wat chinees komt brengen,’ zeg ik lachend om mijn eigen humor. ‘Laten we dat bewaren voor volgende week. Kom ik zaterdag voor het eten en een avondje bankhangen.’ De afspraak is gemaakt en even later kus ik Dirkje tot ziens.

Die avond kan ik maar moeilijk de slaap vangen. Mijn hoofd blijft de film van vandaag maar herhalen alsof mijn hersenen op een automatische replay staan geprogrammeerd. Erg kan ik het niet vinden en geniet er dan ook van. Ik zie het als het toetje van het 6 gangen menu van vandaag. De gehele week kijk ik uit naar de komende zaterdag. Ik heb me voorgenomen om Dirkje te trakteren op een van mijn culinaire werken. Een potje voer bestellen kan natuurlijk iedere boerenlul, maar een man die kan koken is een ander verhaal. Ik heb me laten vertellen dat de dames wel gecharmeerd zijn van een man die zijn weg weet in de keuken. Nou, dan kan ze haar hart ophalen en voor mij opengooien, want ik kan redelijk koken, al zeg ik het zelf. De keuzes zijn gemaakt qua eten, drank, muziek en sfeer.
De dag zelf gebruik ik om het huis te doen. Niet overdreven natuurlijk, want het is tenslotte het huis van en man en daar mag men aan zien dat er geleefd wordt. Je hoeft er niet van de vloer te eten, maar schoon en opgeruimd mag het wel zijn. Een gedeelte van het eten heb ik gisteren al gemaakt. Mijn eigengemaakte oosterse kippensoep smaakt het beste na een dagje te hebben gestaan. Ook 2 vleessoorten heb ik gisteren al in de marinade gegooid en vanmorgen gebakken, alsmede de rijst. Die ga ik straks opbakken in de ketchup en met wat spek, prei en ui. Nog even wat kruiden erover en de rijst zal smaken als een culinaire verrijking. De sperziebonen zijn ook al gekookt, dus die hoef ik straks alleen nog maar op te bakken met wat tomaten en het sausje. Het wordt er ook niet echt gezelliger op wanneer ik 2 uur in de keuken doorbreng terwijl Dirkje wat op de bank zichzelf probeert te vermaken. De wierook en kaarsen branden al om het geheel wat meer sfeer te geven en een mixed cd met smooth music, zoals dat heet, verwarmt het huis nog wat extra met haar klanken. De honden hebben beidden een flink bot gekregen waar ze wel een uurtje of wat mee zoet zijn.

Wordt vervolgd



Home

Kunstenaar Henri Otten

Mijn Hyve