Meer dan walgelijk
5 december 2008

Gisteren kreeg ik een fraai verhaal te horen van vriendin Sabina. Het ging om een gemeenschappelijke kennis en ik ben er danig van geschrokken en over verbolgen. De gemeenschappelijke kennis is baggeraar van beroep, en in die hoedanigheid reist hij dan ook de wereld over om zijn werk te doen. Daarvoor komt hij ook wel eens in de meest vreemde en afgelegen uithoeken van de wereld terecht. Ditmaal was het niet zo ver van huis, het was Letland. Het werk zat er weer op en M. en zijn collega’s gingen dat even vieren met het welbekende biertje in de lokale kroeg. M. ging redelijk op tijd weg om zijn spullen te pakken in het hotel en om ruim op tijd op het vliegveld te zijn voor vertrek. Met een pintje op, maar niet laveloos dronken, loopt hij naar zijn hotel toe. Dan komt hij in een straatje waar een tiental mannen hem tegemoet lopen. M. voelt gelijk dat het fout zit, noem het instinct of wat dan ook, maar hij voelt het. Hij heeft echter geen tijd meer om weg te rennen en in een mum van tijd staan de mannen om hem heen. Een enkele seconde later gaat het licht bij hem uit, door vermoedelijk een flinke tik van achteren. Wanneer hij bijkomt, ligt hij in een provisorisch ziekenhuis dat onderdoet voor menig dierenarts in Nederland. Hem wordt verteld dat hij zijn kaak heeft gebroken maar dat er aldaar geen kaakchirurg aanwezig is, en hij dus moet worden getransporteerd naar een ander ziekenhuis. M. voelt daar echter zeer weinig voor en stelt meer vertrouwen in de Nederlandse medische kennis en bovenal, de materialen. Half strompelend neemt hij een taxi naar zijn hotel, haalt zijn spullen op en vertrekt naar het vliegveld. Aldaar neemt hij de nodige alcoholische versnaperingen tot zich, om 2 redenen. Het verdoofd de pijn, en alcohol heeft ook een reinigende werking voor zijn mond die er echt niet goed uit ziet. In Nederland aangekomen neemt hij een taxi van Schiphol naar Den Bosch, en rechtstreeks naar het ziekenhuis alwaar hij vriend J. opbelt. Deze schrikt zich rot bij het aangezicht van M. Zijn kaak hangt aan zijn linkerkant, letterlijk los in zijn mond. Zijn hoofd heeft meer weg van een verrotte en overrijpe meloen, dan van een menselijk gezicht. De balans blijkt een op 3 plaatsen gebroken onderkaak. De kneuzingen in het gezicht zijn niet te tellen, omdat het 1 grote kneuzing is. Wel zijn er duidelijk schoenafdrukken te zien. Daarnaast vanzelfsprekend de nodige bloeduitstortingen en kneuzingen over de rest van zijn lichaam. Met name het schouderblad en 1 knie.

Wat ben je dan een held om met 10 man 1 persoon in elkaar te meppen. En waar Piet tegen het gezicht heeft geschopt, moet Klaas dat natuurlijk ook, maar dan veel harder omdat hij stoerder is. En daarna natuurlijk ook Jantje nog een keer. De verklaring die hij in het ziekenhuis en van de taxichauffeur kreeg, is dat men daar nogal een hekel heeft aan buitenlanders. Die pikken tenslotte de banen en de meisjes weg van de plaatselijke helden. Lijkt mij inderdaad een meer dan plausibele verklaring en reden om met 10 man iemand zo toe te takelen. M. heeft dan nog ongelooflijk veel geluk gehad, dat hij het voorval heeft overleefd. Met zoveel harde trappen op je hoofd, hoeft er maar 1 net verkeerd te vallen en dan is het gebeurd met je. Begrijpen dat soort lui dan niet waar ze mee bezig zijn? Ja, dat snappen ze wel, en vinden dat nog stoer ook. Dat er iemand bij kan overlijden, daar denken ze echter niet aan. Het is dan echt puur kudde gedrag. Ook staan ze er niet bij stil hoe ze iemand anatomisch en psychologisch tekenen voor het leven. De levens van zijn vrouw en kinderen die zich haast dood schrikken bij de aanblik van hun man en vader. Met name de kinderen waren haast in schok bij dat aangezicht. Het is niet dat ik dit iemand gun, maar vraag me af of zij er lering uit zouden halen, wanneer zo iets overkomt bij een familielid of vriend van hen.

2 weken geleden werd er ook al iemand bij het ijshockey door 4 man afgetuigd. Waarom? Omdat men had verloren met het spel en vond dat de scheidsrechters daar schuld aan hadden. Maar de scheidsrechters waren hem via de achterdeur gesmeerd, en toen moest er maar iemand anders voor boeten. We nemen daarvoor een willekeurige vader van 1 van de kinderen, en duiken daar met 4 zwaarlijvige mannen bovenop. Resultaat, gebroken neus, gekneusde ribben en een afgescheurde biceps. HALLO! WAAR ZIJ WE MEE BEZIG. Des te bitter natuurlijk dat de man in kwestie geen grootbek is, maar een toegewijde vader die alle wedstrijden van zijn zoon bijwoont en fotografeert. Iemand die net als M. met het geheel niets te maken heeft wat het gebeuren dan ook maar enigszins kan rechtvaardigen.

Kijk, alle mannen weten dat er gewoonweg wel eens geslagen moet worden. Maar doe dat dan wanneer het ook nodig is en niet om futiliteiten. En ga je dan beuken, dan doe je dat man tegen man en met de blote vuist. Ligt je tegenstander op de grond, dan is het gevecht gewoon over. Je hoeft niet meer te bewijzen dan dat hij ligt en jij nog staat. Pleit is beslecht en we pakken nog een pintje. Ik heb ook wel eens een beuk moeten uitdelen, maar stopte wanneer de tegenstander inderdaad op de grond lag. Kan me nog 1 voorval herinneren dat ik de jongen nog even onderzocht heb op geen al te ernstige verwondingen. En dat viel ook mee want het was een simpel vuistgevecht zonder wapens of wat dan ook. Zo kunnen we allemaal weer normaal, en relatief ongeschonden naar huis en hebben we toch kunnen laten zien dat we mannen zijn en met ons testosteron hebben kunnen strooien.

---

Home