Gastenboek

 

In de sauna
28 oktober 2008

Afgelopen zondag kreeg ik de bevlieging om maar weer eens naar de sauna te gaan. Even wat vrienden/vriendinnen gebeld, of er iemand zin had om mij te vergezellen. Hellaas was iedereen bezet, had geen zin, of nam niet op. Dan maar alleen, want een bezoek aan de sauna hangt niet af van het feit of je samen bent of alleen, en ik ben wel vaker alleen geweest. Echter ga ik meestal door de week en niet op een zondag en dat verschil was erg goed te merken. Naast het feit dat het veel drukker was dan normaal, was het ook nog eens familiedag. De kinderen mochten dus mee. Op zich natuurlijk geen enkel probleem dat the kids ook komen zweten en poedelen. Echter zou het dan wel prettig zijn als sommige mensen wat meer overwicht zouden hebben over hun kroost. Lig ik bijvoorbeeld lekker te relaxen en te genieten van een romeins bad met 3 dames, 2 heren en 1 koter van een jaar of 8. Vanzelfsprekend vindt dat kind het geweldig om te springen, bommetje te doen, te spetteren en wat niet meer voor speelse bezigheden te bezigen. Ik vond het nu niet echt de rustgevende werking hebben waarvoor ik naar de sauna ga. Mama riep het kind een enkele maal toe dat het zich wat meer moest gedragen en dus wat rustiger aan moest doen. Klaarblijkelijk had het ventje erg veel water in zijn oren gekregen, want de woorden van mama gingen volledig aan hem voorbij. Anderzijds valt er natuurlijk wel weer iets te zeggen voor het feit dat het nu eenmaal familiedag is en dat je dus dit soort taferelen kunt verwachten. Ik onderging het geheel dan ook en probeerde me er zoveel mogelijk voor af te sluiten.
Ditmaal mocht ik ook nog een andere nieuwe ervaring opdoen. Het bleek dat ik als man alleen toch iets minder werd geaccepteerd dan ik gewend ben. Wanneer ik me vergezelt zie van een vriend of vriendin, is het geen enkel probleem om een conversatie aan te gaan met wie dan ook. Echter leek het mij nu alleen toegestaan te converseren met stelletjes, of andere mannen. Een gesprek aanknopen met een vrouw alleen, in duo of meerdere, bleek wel een kleine aanslag op de privacy en werd dan ook snel afgedaan door zeer korte antwoorden en het zo min mogelijk aankijken. Vanzelfsprekend gaat mijn brein dan weer aan het werk en wil hier het fijne van weten. Aangezien ik de dames niet om een direct antwoord kan vragen, want dan wordt je klaarblijkelijk helemaal te privé, moet ik mezelf maar te goed doen aan speculaties. Ik kan met er dan ook maar 1 reden bij voorstellen, en dat is dat het door de dames wordt ervaren als een poging tot amoureuze bedoelingen. Weten zij veel dat ik een kletskous van de eerste orde ben en tegen iedereen wel wat heb te beppen. In het bubbelbad mocht ik wel even de conversatie aangaan. Het was dan ook een stelletje. Zo ook in de Finse sauna alwaar ik een enkele man vond en er dus werd toegestaan dat er enkele woorden werden gewisseld. Toen er later nog een stelletje bijkwam, mocht ook daar wat tegen gezegd worden en kreeg ik ontspannen antwoorden terug. No problemo. Toen ik later 2 dames in het bubbelbad mocht zien binnenkomen werd het weer anders. Mensen die mijn blog regelmatig lezen, zullen ongetwijfeld het verhaal van de toevallige ontmoeting tot zich hebben genomen. Wel, daar kwam een lichte gelijkenis van Dirkje aangewandeld. Waar Dirkje een tattoo van een rozenstruik droeg van haar enkel, dij, rug, schouder en vervolgens weer naar voren over haar borst, had deze Dirkje een tattoo van een Orchidee streng van haar rechterschouder tot op haar linkerbil. En hoewel ik gelijk aan Dirkje moest denken, dacht ik nog meer aan het gegeven dat ik deze tattoo kende. Zo heb ik een website gemaakt voor een kunstenaar die tevens tattoeerd. En laat mij bij het bouwen van deze site nu deze tattoo te zijn tegengekomen. Maar ik moet het zeker weten en verlaat mijn plek in het bubbelbad om naast de dame in kwestie plaats te nemen. Ik begin al met mezelf te verontschuldigen voor mijn vraag, want je weet maar nooit, en vraag vervolgens of ik de tattoo op haar rug mag zien. Het antwoord is dat ik die mag zien wanneer ze het bubbelbad verlaat. Dan maar de vraag bij wie ze het kunststuk heeft laten zetten, en wat ze aangeeft niet meer te weten. Vooruit dan maar, bij Henri Otten in Rosmalen? Ja, dat kan wel kloppen volgens haar. Dan vertel ik haar hoe en waarom ik de vraag stel, en dus het verhaal van de website overhandig. Een koele response komt mij ten deel en laat me weer plaats nemen op mijn eerder veroverde plekje in het bad. Vervolgens worden er geen woorden meer gewisseld maar krijg ik wel zo nu en dan nog eens het oog van de vriendin op me. Ik kan me er niet aan ontrekken dat het geheel werd gezien als de eerder genoemde amoureuze poging tot. Maar het zou natuurlijk ook zomaar kunnen zijn dat de dames daar waren voor hun rust en slechts met elkander wenste te keuvelen. Rest mij nu om gewoon enkele dames te vragen wat zij zouden vinden wanneer zij zich terug zien in zo’n situatie. Dat zal me echter geen feiten geven op mijn vraagstuk aangaande de specifieke dames in de sauna, maar kan me wel een algemeen oordeel geven.



Home

Kunstenaar Henri Otten

Mijn Hyve