Een binnenkomer
29 augustus 2008

Ik had me daar een boek besteld van een schrijfster wiens werk mij nog niet onder de ogen was gekomen. Ik had wel van haar vernomen middels de media en vond de tijd rijp om me maar eens een werk van haar aan te schaffen. Via haar website zocht ik contact en stelde haar de vraag, welk boek ik van haar moest lezen en waarom. Mijn vraag werd gehonoreerd met een 2-tal titels die veel, zoniet alles over haar vertelde. Ik koos 1 van de titels uit die mij deed voorkomen als het duidelijkste verhaal over haar persoontje. En vandaag mocht ik dan haar boek ontvangen. Op de eerste pagina staat geschreven, Voor Ger, om de leeshonger te stillen! Je moet weten dat ik inmiddels al wat van haar had gelezen op haar website, en was aardig geboeid door deze vrouw. Ik had me dan ook voorgenomen om haar boek in 1 ruk tot me te nemen. En zo begon ik vanmorgen met het lezen. Maar na slechts ¼ te hebben gelezen, moet ik het boek wegleggen. Waarom? Het is zo ongelooflijk overweldigend tot me gekomen, dat me de rust ontbreekt om verder te kunnen lezen. Als een tornado woelen de gevoelens door mijn lichaam. Het waait in mijn innerlijke van onder tot boven en in iedere uithoek van mijn fysieke lichaam en ziel. Al lezend schrijf ik continu vragen op die bij mij bovenkomen. Het bevreemd en verbaasd me dat het vragen zijn die ik mijzelf al zo vaak heb gesteld, maar nu stel aangaande haar persoon. En dan raakt het me als een kogel door mijn hersenen. Ik zit hier te lezen over mijzelf in vrouwvorm. Wie ben jij, dat je mij bent? Wie ben ik dat ik jij ben? En dan natuurlijk de volgende vraag, wat moet ik hiermee en wat kan ik hiermee? Ik besluit om deze vraag voor mij uit te schuiven wanneer mij weer wat rust is gegund. Ik heb door de jaren geleerd dat het nooit verstandig is om besluiten te nemen aangaande zaken waarvan je op dat moment bent overmand door emoties en gevoelens. Hoewel deze dan zuiver zijn en gevolgd zouden kunnen worden, kunnen ze vaak ook te sterk zijn en een te harde binnenkomer voor de persoon die dit bij jou heeft opgeroepen. Voor nu staat het als een paal boven water dat ik met haar moet converseren, discussiëren en debatteren. Ik moet zien, horen, voelen en ervaren waarom ik haar ben, en/of zij mij is. Voor nu ga ik maar even naar Sabina om hier gezellig met haar over te keuvelen. Ik voel me als een kind.

---

Home