De irritante, egoïstische vrouw
21 oktober 2008

Ik weet dat ik met deze blog mij niet de liefde van de vrouwen op de hals zal halen, maar eerder een licht verongelijkt gevoel. Toch is het zoals ik het nu ga neertypen, en vele mannen zullen het met mij eens zijn. De irritante, egoïstische, shoppende vrouw. Ik koppel het irritante en egoïstische even aan het shoppen, omdat aldaar het fenomeen zich het meest openbaard. Ik loop in het winkelcentrum naar mijn supermarkt toe en zie haar al aankomen. De irritante, egoïstische vrouw. Ze is zo verdiept in haar tas, portemonnee, mede shopster, gedachten bij haar koopwensen, of wat dan ook, dat ze nergens oog voor heeft. Dus ook niet voor mij wanneer ik mij toevallig in haar loopbaan bevindt. Nu ben ik zeker niet te lui om voor een ander aan de kant te gaan, maar het moet niet zijn dat ik op de tenen moet lopen om deze irritante, egoïstische vrouw te voorkomen van een botsing. Met regelmaat loop ik dan ook gewoon door alsof mijn neus bloed. En wanneer zich dan een onfortuinlijke botsing voordoet, heeft men nog de ordinaire lef om mij smerig aan te kijken als ware ik het kwade zelf. Verbouwereerd staat men dan ook verwachtingsvol te wachten op mijn verontschuldiging. Echter ben ik de mening toegedaan dat zij, wie niet keek waar zij liep, zich moet verontschuldigen. Maar nee, de vrouwen in kwestie vinden dat niet hoffelijk, en is dat voorbehouden aan de heer. Decennia feminisme gaan hiermee gelijk weer de prullenbak in. Wanneer ik mij dan weer verder begeef moet ik een uitwijkmanoeuvre uitvoeren om de 2 kabbelende dames niet onder de voet te lopen. Zij staan daar pontificaal in het midden van het pad, met hun kroost in de kinderwagen te beppen. Misschien een kop koffie erbij mevrouw? Het geheel begint langzaamaan op een filevorming te lijken waarin de A2 haar gelijke niet kent. En de tientallen mensen die er maar omheen moeten lopen en zich haast wringend langs anderen moeten begeven, worden door de kabbelende dames over het hoofd gezien. U zult nu beter mijn toekenning van de irritante, egoïstische vrouw begrijpen. Wanneer ik mij dan langs de dames hen begeven, of er simpelweg tussendoor ben gelopen, wacht mij de volgende vrouw. Haar kom ik dan tegen in de supermarkt. Zij heeft haar karretje recht voor het rek geposteerd alwaar ik mijn product heb gevonden. Ik wacht geduldig maar vraag me af wat het verschil nu is tussen het pak wat voor haar neus staat, en het pak dat zich daarachter bevindt. Mijn geduld kent slechts een kleine 10 seconden, en dan ga ik maar weer in de aanval. Ik duw het karretje weg en pak datgene wat ik nodig heb. En daar weer die verongelijkte blik van waar ik de onbeschaamdheid vandaan haal. Kan ik niet even wachten? Vrouw, als ik dat bij ieder vrouwspersoon moest doen die ik tijdens mijn boodschappen reis tegenkom, dan wordt mijn boodschappen reis verlengt met een factor 4 tot de macht 12. Ik bedank daar dus voor. En dan kom ik bij de kassa de volgende vrouw tegen. Haar boodschappen worden netjes op de band geplaatst en ze wacht geduldig. Dan komen we bij dat product dat in de aanbieding is en maar liefst 10 cent goedkoper is dan normaal. Verbaasd reageert de vrouw dan ook wanneer de caissière het extra dubbeltje wel aanslaat. ‘Maar die is toch in de aanbieding mevrouw?’ En dan worden de folders erbij gehaald natuurlijk. En vanzelfsprekend ligt dat foldertje onderin haar tas, waar een hoop andere zut op is geplaatst. En wanneer het foldertje dan aan de caissière is overhandigd, deelt deze de irritante, egoïstische vrouw mede, dat dit het foldertje is van 1 of 2 weken geleden. Dan komen natuurlijk de verontschuldigingen aan de rij mensen achter haar met een half uur uitleg van waarop de vergissing is gebaseerd. Dan wacht ze nog totdat alle boodschappen de elektronische kassa zijn gepasseerd, alvorens haar portemonnee te pakken, haar pasje te zoeken en deze natuurlijk verkeerd om, door de gleuf te proppen. Met wat geluk weet ze haar pincode nog en is het geheel met 8 minuten voorbij, want we moeten nog zegeltjes, waar mijn beurt slechts 2 minuten betreft. Wanneer het eerste product de kassa passeert, zit mijn pas al in de gleuf. En wanneer het laatste product de kassa heeft gepasseerd, sta ik al klaar om op JA te drukken.

Wat is nu het probleem om een beetje rekenschap te houden met je medemensen tijdens het shoppen? Ja, ik weet het, gehaaste spoed is zelden goed. Maar ik vraag ook niet om spoed, maar gewoon om een soepel doorgang van zaken. Vrouwen (gelukkig niet allen), denk ook eens aan de man zoals wij ook aan jullie moeten denken.

---

Home